ترانه ها

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

من وساحل دو عاشقيم كه شوق مارا به هم نزديك مي كند . و فضا از هم دور مي سازد .

 من از آ نسوي شفق مي آيم ∙ تامگر سيمِ كفِ مرا با زر سنگريزه هاي او در هم آويزم  و حرارت قلب اورا با يخ ريزه هاي وجودم خنك سازم .

 صبحگاهان شرح اشتياق خود را بر گوش محبوبم مي خوانم و او مرا در آغوش مي گيرد و شامگاهان نماز شوق مي خوانم و او مرا مي بوسد . خليل جبران:

 

/ 2 نظر / 8 بازدید
سحرناز

تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است......

ساده

.........عشق و تنها عشق ...