جامعه ایران ** چو ایران نباشد* تن من مباد
ای که از کوچه ی معشوقه ی ما می گذری برحذر باش که سر می شکند دیوارش
نویسنده: امیر رضامحمودی - سه‌شنبه ۱٦ فروردین ۱۳۸٤

↕هرچه به سوي گذشته می نگرم

 جز غم و رنج  حاصلم نبود . چون به آينده چشم ميدوزم

 جز سياهي مقابلم نبود .

غمگساران ! محبتي كه د گر غم زتن طاقت و توانم برد.

 تاب وطاققت وصبر وآرامش . همگي هيچ

 نيمه جانم را برد.

سيمين بهبهاني

اعرابئي را خداي داد  دختري

                        او دخت را به سنت خود ننگ مي شمرد

هرسال كز حيات جگر گوشه ميگذشت

                                    شمع محبت .دل او بيشتر مي فسرد

روزي به خشم رفت و ز و سواس عار وننگ

                                    تا زنده اش به خاك كند سوي دشت برد

او گرم گور كندن و از جامه ي پدر

                                    طفلك به دست خود خاك مي سترد

ابراهيم باستاني پاريزي                             ∏ ΔΨΣΩφ

 

رضامحمودی
امیر رضا محمودی . خداوندا دوستانی دارم که در اعماق قلبم جاى دارند؛ آنان شایسته محبتند و یادشان مایه ى آرامش جان، در این لحظه هاى پایانى سال عزت و غرور شان التیام و اعتلا و سلامت و شاد بدارشان.
نویسندگان وبلاگ:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :